به دامان نهم منّت بىكران * ز خون دلش ارغوانى كنم سيه سازم افلاك از دود دل * رخ خويشتن زعفرانى كنم توسّل بجويم به ارشاد عشق * چو شد هاديم شادمانى كنم بدست آورم دامن فيض را * به خاك رهش جان‌فشانى كنم سراپا منم عشق فيض از ازل * به اين عاشقى زندگانى كنم اگر فيض دستى نهد بر سرم * به شكرش سراپا لسانى كنم اگر خاك پستم كند يك نظر * به حال دلم آسمانى كنم اگر شوره‌زارم كند پرتلل * ز الطاف او بوستانى كنم اگر خارم از خود خجل نيستم * به ياد رخش گل‌فشانى كنم اگر فيض فيضى رساند مرا * ببين تا كجا رخش رانى كنم چو مردان كنم ترك ما و منى * بمانم نشان بىنشان كنم قلندروش از هر دمن بگذرم * به فقر و گدائى كيانى كنم بكوشم به قيد آورم گرگ نفس * نخوانم شبان و شبانى كنم بدزدد مرا بار من دزد نفس * به دلهاى شب پاسبانى كنم ز حس بگذرم عقل كامل شوم * همه لفظها را معانى كنم شوم فارغ از قيل و قال كلام * ز اسرار دين نكته‌دانى كنم برآرم سر از جيب هفتم فلك * شوم عارى از جسم و جانى كنم به حق بازگردم ز خود بگذرم * در او هستى خويش فانى كنم روم تا بسر منزل قدسيان * چرا گوش با لن‌ترانى كنم نهان و عيانم در آنجاست جمع * نهانى نمايم عيانى كنم رسيدم به جائى كه ديگر سخن * نگنجد همانها كه دانى كنم